مهارت پدیرش دیگران در کودکان+ قصه کودکانه

مهارت پذیرش دیگران در کودکان

تعلیم و تربیت کودک

رادیو قصه برای کودکان شما انواع داستان ها را به صورت قصه های کودکانه صوتیو قصه صوتی کودکانه و داستان کودکانه با صدای خاله سمینا آماده کرده است.

تعامل اجتماعي يا توانمندي هاي اجتماعي يعني تعامل در جامعه، شناخت روحيه و احساسات دروني خود و ديگران و برخورد صحيح و متناسب با آن ها. رشد انسان مخصوصاً در سال هاي اوليه ي زندگي بدون برخوردهاي اجتماعي غير ممکن  و سخت و يا بسيار ضعيف است.

برخورد با مسائل احساسي، تجربه و تجزيه و تحليل اين احساسات و عواطف مثل بيان يک خواسته، قبول کردن، راندن و طرد کردن، خنديدن، لمس کردن، عشق، دوستي، دعوا، آشتي، سعادت مشترک و احساس امنيت از مقدمات ضروري براي فراگيري در زندگي عاطفي و اجتماعي هستند.

اگر اين تجربه ها تکامل پیدا نکنند، توانايي هاي مشخص در ايجاد رابطه در رفتارهاي اجتماعي را دچار خدشه مي کنند. غفلت هاي اجتماعي اگر به مدت طولاني ادامه داشته باشند ضايعات جبران ناپذيري را به دنبال خواهند داشت.

اهمیت دوست یابی برای کودکان:

کودکانی که دوستی ندارند، مکرر از طرف همسالان خود طرد می شوند، در دایره ای از عدم پذیرش دیگران قرار می گیرند، که اغلب خودشان به تنهایی قادر به خارج شدن از آن نیستند. نوع برخورد چنین کودکی با کودکان دیگر ممکن است به شکلی باشد که آن ها را به طرد او ناگزیر سازد.

کودک کارهای نمایشی برای خودنمایی انجام می دهد، کارهای احمقانه انجام می دهد، با خشونت بازی می کند، با دیگران قلدری می کند، یا پرخاشگر است. هرچه کودک بیشتر طرد شود، شدیدتر سعی در استفاده کردن از همان رفتار خواهد کرد که در مراحل اول نکرده است. یا کودک ممکن است به راحتی از دیگران کناره گیری کند.

مهارت پدیرش دیگران در کودکان+ قصه کودکانه

کودکان برای شکستن این دایره عدم پذیرش، نیاز به کمک یک بزرگ تر صمیمی دارند. سال های پیش دبستانی کودکان، زمان مهمی برای جلوگیری از نتایج منفی بی دوست ماندن در کودکان هستند. هرچه کودک بیشتر از نظر اجتماعی منزوی باقی بماند،احتمال این که رفتار مخرب زیادی انجام دهد و در کارهای تحصیلی خود را ضعیف نشان دهد، بیشتر است.

رادیو قصه کودک از طریق قصه های صوتی و داستان های کودکانه سعی دارد که شبی آرام برای فرزندان شما به وجود آورد.

انسان ها در قرن حاضر برای مقابله سازگارانه با استرس ها، موقعیت های مختلف و تعارض های زندگی به روش هایی نیاز دارند که آن ها را به توانایی هایی مجهز کنند. برهمین اساس، سازمان جهانی بهداشت در سال ۱۹۹۳ میلادی برای پیشگیری اولیه و همچنین ارتقاء سطح بهداشت روانی، برنامه مدونی با عنوان «آموزش مهارت های زندگی» آماده کرده است، که هدف آن برنامه، افزایش توانایی های روانی- اجتماعی کودکان است تا با تجهیز کودکان به این مهارت ها، آن ها بتوانند با تقاضا و کشمکش های زندگی روزانه به طور سازگارانه کنار بیایند. این توانایی ها فرد را قادر می کند در رابطه با سایر انسان ها، جامعه، فرهنگ و محیط خود، مثبت و سازگارانه عمل کرده و سلامت روانی خود را تامین کند.

یادگیری این مهارت ها بر تلقی افراد از کفایت خود یعنی بر اعتماد به نفس و عزت نفس آن ها موثر است در نتیجه انگیزه فرد در مراقبت از خود و دیگران، پیشگیری از بیماری های روانی و مشکلات بهداشتی و رفتاری افزایش می یابد.

اگر کودکان در زندگی مورد پذیرش قرار گیرند دوست داشتن را می آموزند:
واژه ی دوست داشتن برای توصیف پویاترین و حیاتی ترین تجربه ی انسانی به کار می رود. آنچه ما آن را دوست داشتن می نامیم بزرگتر از هر چیزی است که می توانیم درباره ی آن سخن بگوییم. بیشتر آدم ها موافق هستند که در زندگی هیچ چیزی مهمتر از دوست داشتن و مورد محبت واقع شدن نیست.

مهارت پدیرش دیگران در کودکان+ قصه کودکانه
وقتی ما کودکمان  را دوست داریم و بدون قید و شرط پذیرایشان هستیم ، آنان شکوفا می شوند. عشق همچون خاکی است که کودک در آن رشد می کنند، نوری است که مسیرشان را تعیین می کند و آبی که رشد آنان را با تغذیه ی مناسب میسر می سازد.
کودکان از لحظه ای که متولد می شوند و حتی قبل از آن نیاز دارند که مورد محبت قرار گیرند. توجه مثبت ما احساسات آنان را در مورد تمایل به مورد محبت واقع شدن و متعلق بودن تغذیه می کند.
بچه ها به تدریج که بزرگتر می شوند همچنان نیاز دارند از محبت ما به خودشان مطمئن باشند. آنان محبت ما را از راه مهربانی و توجه ما به خودشان درک می کنند. پذیرش کامل آنان از سوی ما سرچشمه ی محبت ما به آنان است . عشق نیاز اساسی بشر است که هرگز از آن بی نیاز نمی شوند.
و در حالی که برای کودکان  ضروری است که احساس کنند مورد علاقه هستند ، بزرگسالان نیز به چنین عشق و محبتی نیاز دارند. همه ی ما به ارتباط انسانی ، دوستی ، محبت و نوازش احتیاج داریم. همه ی ما می خواهیم برای آنچه هستیم مورد پذیرش واقع شویم و با کسانی که احساس تعلق به ایشان داریم ، روابط محبت آمیز داشته باشیم .
کودکان ما هنگامی که با آنان مهربانانه رفتار می کنیم و رفتار محبت آمیز را با کلمات محبت آمیز و نوازش همراه می سازیم می فهمند مورد علاقه و پذیرش ما هستند. لازم است بدانیم گفتن دوستت دارم به تنهایی کافی نیست.
روانشناسان در کار با پدران و مادران ، همیشه به ضرورت همراه بودن وجوه سه گانه ی محبت تاکید کرده اند : پذیرش ، محبت و تحسین. بچه های ما نیازمند زندگی در محیطی هستند که مطمئن باشند با وجود کمبودهایشان همیشه مورد پذیرش و محبت قرار دارند. وقتی آنان به این شکل مورد محبت قرار می گیرند می توانند به توانایی برای دوست داشتن دیگران دست یابند.

بچه های نازنین برای شنیدن قصه های صوتی کودکانه و قصه شب با صدای خاله قصه گو سمینا برای گروه های سنی (الف، ب، ج) به سایت رادیو قصه مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *